İthaf
Bu işi əziz dostumuz Elşən Böyükvəndə ithaf edirik.
Elşən Muğanın düzündə, Arazın qırağında doğulub. Bəlkə də ona görədir ki, sözü çay kimidir: sakit axır, amma dibində daş da, işıq da daşıyır. Onun üçün söz sadəcə söz deyil — sayxınlığın içindən çıxıb gələn bir səsdir, insanın ürəyindən qopub kağıza düşən bir parçadır.
Elşən şeiri yazmır, şeirlə yaşayır. Bir sözə uzun-uzun baxır, onu ovcunda isidir, sonra yerinə qoyur. Başqa dillərdən gətirdiyi şeirləri öz dilimizə elə köçürür ki, sanki o şeirlər əvvəldən bizim dilimizdə doğulubmuş.
Bu bayatılar da xalqımızın ürəyindən qopub gəlib: adı bilinməyən analar, aşiqlər, çobanlar söyləyib. Onları Elşənə ithaf edirik, çünki onun ruhu da bu sözlər kimidir — sadə, dərin və əbədi.
Dostluğumuzun və sözə olan sevgimizin xatirəsinə.
— Aydın və Afşin
بو ایشی عزیز دوستوموز الشن بؤیوکونده ایتحاف ائدیریک.
الشن موغانین دوزونده، آرازین قیراغیندا دوغولوب. بلکه ده اونا گؤرهدیر کی، سؤزو چای کیمیدیر: ساکیت آخیر، آمما دیبینده داش دا، ایشیق دا داشیییر. اونون اوچون سؤز سادهجه سؤز دئییل — سایخینلیغین ایچیندن چیخیب گلن بیر سسدیر، اینسانین اورگیندن قوپوب کاغیذا دوشن بیر پارچادیر.
الشن شعری یازمیر، شعرله یاشاییر. بیر سؤزه اوزون اوزون باخیر، اونو اووجوندا ایسیدیر، سونرا یئرینه قویور. باشقا دیللردن گتیردیگی شعرلری اؤز دیلیمیزه ائله کؤچورور کی، سانکی او شعرلر اوولدن بیزیم دیلیمیزده دوغولوبموش.
بو بایاتیلار دا خلقیمیزین اورگیندن قوپوب گلیب: آدی بیلینمهین آنالار، عاشیقلر، چوبانلار سؤیلهییب. اونلاری الشنه ایتحاف ائدیریک، چونکی اونون روحو دا بو سؤزلر کیمیدیر — ساده، درین و ابدی.
دوستلوغوموزون و سؤزه اولان سئوگیمیزین خاطیرهسینه.
— آیدین و افشین
این کار را به دوست عزیزمان الشن بیوکوند تقدیم میکنیم.
الشن در دشت مغان، کنار ارس به دنیا آمده است. شاید از همین روست که سخنش به رود میماند: آرام میرود، اما در ژرفایش هم سنگ دارد و هم نور. برای او واژه فقط واژه نیست؛ صدایی است که از دل سکوت برمیخیزد، پارهای از دل آدمی که بر کاغذ مینشیند.
الشن شعر نمینویسد، با شعر زندگی میکند. مدتی دراز به یک واژه چشم میدوزد، آن را در کف دستش گرم میکند و سپس سر جایش میگذارد. شعرهایی را که از زبانهای دیگر میآورد چنان به زبان ما برمیگرداند که گویی از آغاز در زبان ما زاده شدهاند.
این بایاتیها نیز از دل مردم ما برآمدهاند: مادران، عاشقان و چوپانانی که نامشان را کسی به یاد ندارد آنها را سرودهاند. آنها را به الشن تقدیم میکنیم، زیرا روح او نیز همچون همین واژههاست — ساده، ژرف و جاودان.
به یاد دوستیمان و عشقمان به واژه.
— آیدین و افشین
We dedicate this work to our dear friend Elshan Böyükvənd.
Elshan was born on the Mughan plain, on the banks of the Araz. Perhaps that is why his words are like a river: they flow quietly, yet carry both stones and light in their depths. For him a word is never only a word. It is a voice that rises out of silence, a piece of the human heart set down on paper.
Elshan does not write poetry; he lives with it. He looks at a single word for a long time, warms it in his palm, then puts it back in its place. The poems he brings over from other languages he carries into ours so well that they seem to have been born in our language from the start.
These bayatı, too, came from the heart of our people. Mothers, lovers and shepherds whose names no one remembers sang them. We dedicate them to Elshan, because his soul is like these words: simple, deep and lasting.
From the book — bayatı no. 952
In memory of our friendship and our shared love of the word.
— Aydin and Afshin